Etrafınızda binlerce kiÅŸi olmasına raÄŸmen size bomboÅŸ gelen mekanlarınız oldu mu? Bizim var: Esentepe Kampüsü. 12 kiÅŸinin kampüsten ayrılmasıyla ÅŸuan koca arazi bomboÅŸ. Ne 300′ün vazgeçilmezleri aramızda ne de konteynırın demirbaÅŸları yanımızda.
Özlem 20 günde bu kadar fazla hissetirir mi kendini?  Fatih’in sürekli aramaları, Kerem’in okul içi koÅŸuÅŸturmaları, Erdem’in erken uyanmayışları, Burak’ın neÅŸesi, Tarık’ın her zaman ki çıldırtışları, Ercüment’in taklitleri, Mahmut’un hiç bitmeyen devreleri, Elmalı’nın ve Muhammed’in güldürmeleri, Salih’in stratejileri, Åženol’un poryaları ve Resul’ün son dakika golleri…ve tabiî ki saatlerce süren toplantılarımız.  Hangisini özlemedik diyebilirsiniz ki?
Kalmak gerçekten gitmekten daha zor. Siz bambaşka bir ülkede koşuşturma ile geçirirken zamanınızı biz buruda anılarımızla beraber sizin için endişelenerek geçiriyoruz. Gözümüz maillerde kulağımız telefonda… Gerçekten bir ekip olduğunu böyle zamanlarda daha kuvvetli hissediyor insan. 12 tane daha can taşıyoruz içimizde. Hop oturup hop kalkıyoruz her haberle birlikte.
Çabuk geçsin zaman artık şafak saymaktan yorulduk. Yarışın sonucu ne olursa olsun siz elinizden gelenin en iyisini yapıyorsunuz orda biliyoruz. Burada sizin için endişelenen, sizi özleyen, yolunuzu gözleyen yüzlerce kişi var unutmayın.
Gelin artık.. Sizi çok özledik… Ve hepinizi çok seviyoruz…
Eline SaÄŸlık Nisa, Hani birde buna ek olarak, okuldan mezun olduysan, ve 2 saatcik kadar da uzak olsa mekanın, iÅŸe girdiÄŸin için gidemiyorsan iÅŸte o zaman büsbütün yalnızsın demek oluyor, ama uzaklarda da olsak kalbimiz bir atıyor bunu biliyorum. Dostlarımız en yakın zamanda bize çok güzel haberler ve baÅŸarılar getirecekttir, biliyorum…
Haklısın Akif. esas yalnızlık okulu bitirip te Saitem’den uzaÄŸa düştüğümüz zaman baÅŸlıyor
yapmayin ya harbiden aglicam. gozlerim doldu.